04. júní 2006 klukkan 19:51
Nú er Aðils litli orðinn 10 vikna. Hann er mikill ljúflingur og vel sprækur - lærir nýja hluti á hverjum degi. Hann fór í fyrsta skipti út með okkur í göngutúr í gær. Það var mjög spennandi en ekki gaman að vera með beislið. Hann er þó farinn að átta sig á sambandi beislis og göngutúra og er farinn að biðja um að komast út í göngu. Annars gengur hann út á svalir þegar honum hentar svo hann fær súrefni og hreyfingu eins og hann þarf.
Hann át gras í göngutúrnum og smakkaði á fíflum og laufi. Hann sló ekki loppunni á móti sígarettustubbum heldur, svo við máttum hafa okkur öll við að tína upp óþverrann á undan honum. Eftir göngurnar þó stuttar væru var hann alveg uppgefinn og drakk vel af vatni.
Aðils fékk nýja nagskó í gær - stökk ofan í pokann frá Trítlu, vissi greinilega að eitthvað spennandi var þar að finna.
Aðils litli 3. júní 2006.
Það er alltaf verið að horfa á mig.
Fær maður aldrei frið, eða....
Reynt var að fara með Aðils í bíltúr í dag. Það var ekki gaman :-/
María A.
28. maí 2006 klukkan 22:27
| 
Sólroða Blika Akyra.
Undan Drauma Möndu og Tibama's Captains Pride (Dennis). | |
Ljúflings Jeltsin.
Undan Tanmerack Lloyd George (Lenin) og Tanmerack Myrna Loy (Myrna) | |
 |
| Er ég ekki líka sætur? |
María A.
28. maí 2006 klukkan 18:55
Nú er hann Aðils búinn að vera hjá okkur í viku og mikið hefur gerst á þessum stutta tíma. Hann er búinn að stækka heilmikið og er orðinn mjög heimavanur. Ýmislegt hefur drifið á daga hans undanfarið. Í gær var t.d. heljarmikil stúdentsveisla hér fyrir Palla og Aðils var fluttur með sitt hafurtask upp í svefnherbergi til að hann yrði ekki órólegur. Óli litli var síðan uppi hjá honum að passa og var búinn að skrifa á hurðina: Aðeins einn í einu eða tveir að sjá mig. Kveðja Aðils. Óli og Aðils stóðu sig mjög vel. Aðils tók á móti um 40 gestum með mestu ró og geðprýði og sló í gegn. Hann fékk mikið klapp og hrós litla greyið, enda á hann það skilið. Hann sofnaði m.a.s. svo Óli komst til að borða og spjalla aðeins við krakkana í veislunni. Aðils svaf síðan yfir tiltektinni og lét eins og ekkert hefði í skorist. Heimilismenn fögnuðu honum svo innilega þegar hann vaknaði loksins eftir útlegðina. Þetta var mikill gleðidagur í fjölskyldunni og góður dagur hjá þeim yngsta líka.
 |
Palli, glæsilegur stúdent. |
Aðils litli eftir sprell á svölunum, 28. maí 2006. Augnlokin eru farin að þyngjast og skömmu síðar var hann kominn inn í búrið sitt og steinsofnaður. Það tekur á að vera lítill og sætur. |  |
María A.
25. maí 2006 klukkan 06:00
Við erum ótrúlega heppin með hann Aðils litla. Hann er svo mikil hetja, duglegur, fljótur að læra og skemmtilegur. Svo bræðir hann alla með þessum fallegu augum sínum og ljúfu viðmóti. Hann er nú farinn að átta sig á því að hann fær verðlaun fyrir að pissa á réttum stöðum en auðvitað gleymir hann sér inn á milli sem er mjög eðlilegt. Hann er hættur að glefsa mikið en hann á það til að spóla sig upp í spenningi sem þó líður fljótt hjá.
Honum virðist líða mjög vel og hann dafnar dag frá degi. Það er bara ánægja að vakna með honum á nóttinni og vakna svo kl. 6:16 á þegar hann er kominn í stuð. Þá fær hann sér hressingu og er mjög líflegur í u.þ.b. 2 tíma, en lognast svo út af aftur í búrinu sínu í eldhúsinu. Hann er mjög ánægður að hafa griðastað í gerðinu og er fljótur að sofna þar.
Í kvöld sat hann hjá mér í 2 tíma og lék sér með dótið sitt. Hann vildi sitja í fanginu á mér og hvergi annars staðar að þessu sinni. Hann fór síðan sáttur upp að sofa með Óla. Hann sefur mjög vel og ýlfrar ekkert.
Aðils fær mjög hollan mat, hann hefur fengið hráan lax og kjúklingabringur, auk hvolpaþurrfóðursins sem við höfum við höndina. Hann er ekki spenntur fyrir þurrfóðrinu, en lætur sig þó hafa það endrum og eins. Við bjuggum síðan til nammið hans, úr túnfiski og lifur. Hann er spenntur fyrir því líka. Fundum uppskriftir á hundar.is. Höfum enn ekki gefið honum bein, okkur finnst hann svo lítill og erum smeyk við að standi í honum.
Hann hefur gaman af því að fara út á svalir. Þær eru alveg öruggar fyrir hann og gott skjól. Hann heyrir þar ýmis hljóð sem hann hlustar athugull á.
Í dag fékk hann góðan gest af hundakyni, hann Viktor sem er sérstakur öðlingur og sérlega fallegur Papillion hundur. Viktor er greindur og skapgóður en honum var næstum nóg boðið við spenninginn í Aðils sem hljóp í kringum hann og vildi helst komast á spena. Eftir heimsóknina svaf Aðils í 3 tíma og var síðan alveg einstaklega rólegur og skemmtilegur allt kvöldið.
Litli vinurinn er búinn að bræða okkur öll.
María A.
24. maí 2006 klukkan 04:30
Aðils litli hefur fengið nokkra gesti síðan hann kom heim og hefur alltaf vakið mikla lukku, enda vart hægt að finna jafnsætan hund. Aðils virðist vera hæstánægður hjá okkur enda getur hann ekki kvartað undan aðbúnaðinum hér. Núna er mikið reynt að fá hann til að gera þarfir sínar á réttum stöðum og gengur það bara bærilega. Það verða auðvitað stundum slys en hann veit að ef hann hittir á réttan stað fær hann ofsalega fínt hundanammi. Einnig erum við að reyna að fá hann til að hætta að bíta okkur svona. Aðaltrikkið er að leyfa honum að bíta smá og segja síðan "ÁÁ" eða "ÆÆ" þegar hann bítur fastar en venjulega og fara síðan. Þá skilur hann að enginn vill leika ef hann bítur fast og brátt hættir hann að bíta yfir höfuð. Þetta kemur þó allt með tímanum og vananum.
Hermann og Brynjar voru meðal þeirra sem komu að líta hvolpinn augum.
Aðils á það til að sofa á bakinu og verður þá vinsælt myndefni!
María A.
21. maí 2006 klukkan 21:49
Aðils er af tegundinni Cavalier King Charles spaniel. Hundar af þessari tegund eru þekktir fyrir að vera ljúfir, félagslyndir og barngóðir. Aðils mun líklega verða geðgóður, skynsamur og glaðvær - miðpunktur fjölskyldunnar án efa.
Foreldrar hans Akýra (þrílit) og Jeltsín (blenheim) eru bæði gullfalleg og með góða skapgerð. Aðils fæddist 26. mars 2006 og á 3 systkini; Ask, Aðal (Rocco) og Öglu (Nölu).
Hér má sjá blenheim hópinn; Aðils, Aðal og Öglu.
Askur litli er þrílitur eins og mamman og óskaplega sætur.
María A.
21. maí 2006 klukkan 20:38
Þann 20. maí 2006 sóttum við Aðils litla til Þórunnar ræktanda. Þórunn var svo elskuleg að leyfa okkur að fylgjast vel með hvolpinum frá fæðingu og spennan var orðin mikil þegar við sóttum hann. Við höfðum jú beðið eftir hundi í mörg ár og nú var komið að því að fá hann loksins.
Búið var að kaupa allar græjur handa litla fjölskyldumeðlimnum, m.a. búr sem við fluttum hann heim í. Hann vældi ámátlega á leiðinni en lagði sig inn á milli og horfði á okkur. Þegar heim var komið var hann settur í gerði í eldhúsinu. Hann skoðaði sig um en vildi síður vera þarna innilokaður. Ekki leið á löngu áður en hann fékk að fara í könnunarleiðangur um eldhús og hol. Við erum búin að gera ýmsar ráðstafanir til að tryggja öryggi hvolpsins en sáum fljótlega að enn mætti bæta og Óli hefur haft í nógu að snúast að kaupa girðingar, festa upp rafmagnssnúrur og setja upp net.
Aðils hresstist heilmikið við að valsa um frjáls og hafði 5 áhugasama áhorfendur til að fylgjast með sér. Hann fékk dót sem við höfðum keypt; nagreipi, lítinn skó úr svínshúð og bolta. Hann lék sér mikið og vakti líklega alltof lengi. Hann róaðist heilmikið eftir leikinn og sat hjá okkur rólegur og greinilega sáttur. Prófaði rúmið sitt og að kúra undir borðstofustól. Hann sofnaði á báðum stöðum, lúinn eftir spenninginn.
Hann var síðan borinn upp í svefnherbergið eftir Eurovision og þar sofnaði hann sáttur með dótið sitt. Við áttum von á svefnlítilli nótt en hann svaf til kl. rúmlega fjögur, þá reis hann upp, gekk framúr og pissaði á gólfið. Eftir að hafa hreinsað pissið svæfði Óli hann aftur og hann svaf þá til kl. 6:30. Þá fóru félagarnir á fætur og Óli litli líka. Sá litli (þ.e.a.s. Aðils) vældi fyrst þegar hann var settur í gerðið en síðan varð hann mjög sáttur eftir að hafa fengið sér mat og vatn og sofnaði aftur í nokkra tíma í búrinu sínu.
Aðils litli. Fyrsta innlitið í stofuna.
Hann hefur síðan verið algert yndi í dag og er búinn að læra heilmikið. Hefur pissað nokkrum sinnum á réttu staðina og nokkuð oftar á víðavangi. Aðils fékk lax og hvolpafóður fyrsta daginn. Hann drekkur aðeins vatn, en var ekki mjög duglegur við að drekka í fyrstu. Nú er hann farinn að þekkja matardallana sína og gengur í þá.
Við erum ánægð með hvað hann er afslappaður, fer nú inn í gerðið sitt og leggur sig í búrið eða bælið. Hann vælir ekki lengur en horfir þeim mun meira á okkur. Vonandi verður hann eins yndislegur í nótt eins og fyrstu nóttina. Enn gengur allt eins og í sögu - ekki eins mikil vinna og við héldum. Hann er svo ljúfur og klár - greinilega fljótur að læra.
María A.
